In het vorige stukje stond het menselijke en sociale aspect van het makelaarsvak redelijk centraal. Je zou haast vergeten dat makelaar zijn ook vooral een erg commercieel vak is. Vaak wordt het vak van makelaar geassocieerd met "leuk huisjes" bekijken, maar ons vak is natuurlijk gewoon huizen verkopen voor opdrachtgevers en begeleiden bij het kopen van een huis bij aankoop. Aankoop en verkoop zijn trouwens weer heel verschillend. Persoonlijk vind ik beide onderdelen van het vak erg boeiend en juist de afwisseling vind ik super; bij verkopen ben je naar je opdrachtgever toe adviserend bezig en naar de potentiele koper vooral commercieel bezig; je doel is immers verkopen. Bij aankoop begeleiding ben je in eerste instantie vooral erg adviserend bezig; je geeft adviezen naar je klant (de uiteindelijke koper dus) om vervolgens in de onderhandelingen erg commercieel te handelen. Gaat het bij verkoop om de kik dat je de hoogst mogelijke prijs krijgt met de beste voorwaarden, bij aankoop begeleiding gaat het om de kik om juist de laagst mogelijke prijs voor je client te realiseren met de beste voorwaarden voor de koper.

Onlangs heb ik een client geadviseerd bij de aankoop van een woonhuis. Dit was geen standaard aankoop; het hele proces van de eerste bezichtiging tot de uiteindelijke aankoop heeft meer dan een half jaar geduurd. Hoe zo dat? Gewoon een ingewikkeld verhaal waarbij uiteindelijk de Welstands commissie de doorslag heeft gegeven in de doorgang van de aankoop. En dan zie je dat, doordat Welstand accoord heeft gegeveven, een heleboel mensen weer werk hebben. Van makelaar tot notaris, architect, aannemers tot woninginrichters, tuinarchitect en noem maar op. Zo zie je dat de woningmarkt echt de motor is waar een groot deel van onze economie op draait. Jammer dat dit kabinet en onze volksvertegenwoordigers dat kennelijk niet zo zien en de woningmarkt gewoon vergeten in hun plannen om de crisis in toom te kunnen houden. Persoonlijk vind ik dat onbegrijpelijk!

Hoe zit dat nu met dat commerciële? Als dochter van een makelaar ben ik al heel jong in aanraking gekomen met het vak van makelaar. Grappig is ook dat het commerciële er bij mij ook al erg jong in zat. Ik kan me herinneren dat ik, toen ik een jaar of acht/negen was samen met een vriendinnetje "eikel-kermissen" organiseerden. Woonachtig in een omgeving met veel eiken en in de herfst dus erg veel eikels gingen wij allemaal spelletjes op straat uitzetten en iedereen die mee wilde doen moest ons betalen in .......eikels! Hele emmers hadden we op een gegeven ogenblik. Wat we er uiteindelijk mee deden? Geen idee! Later, toen ik een jaar of 12 was ging ik samen met een ander vriendinnetje poppenjurkjes naaien en die gingen we vervolgens huis aan huis verkopen. Het verkopen zat er bij mij dus al vroeg in. En ook mijn kinderen zijn redelijk commercieel; het zit kennelijk in de genen! Toen de oudste een jaar of 7 was en een muziekinstrument ging bespelen en ze voor de viool koos was de argumentatie enerzijds  dat ze het zo mooi vond klinken, maar daarna kwam direct de opmerking; maar je kunt het ook makkelijk meennemen om op straat te gaan spelen en dus geld mee verdienen. In de loop der jaren heeft ze zo met haar viool al heel wat geld verdient op Koninginnedag en andere festiviteiten hier in de Vesting. De jongste was een tijd geleden zelf gemaakte tekeningen op straat aan het verkopen. Hier hebben we toen even een stokje voor gestoken; prima om te doen met Koninginnedag, maar niet op een gewone doordeweekste dag mensen gaan aanschieten om je tekeningen te slijten!

Dus commercieel zijn is een must in dit vak, maar je moet wel altijd etisch handelen. Zoals ik zelf altijd zeg; ik wil nooit weg hoeven duiken op de markt als ik iemand tegen kom. Je moet iedereen altijd recht in de ogen kunnen kijken. Moet er niet aan denken dat ik niet lekker zou kunnen slapen omdat je ethisch onverantwoord hebt gehandeld. Lekker slapen is erg belangrijk!